پرسش‌های قرآنی

پرسش های قرآنی
از آنجایی که قرآن را به خصوص کودکان می بایست بیاموزند، اُنس با آن داشته باشند. آن را خوب تلاوت کنند. اگر حافظه ی خوبی داشتند آن را حفظ کنند. برای تحقق این امر در همه حال باید با قرآن مأنوس باشند. ایجاد اُنس با قرآن، هنری است که تنها افراد خاصی از عهده آن بر می آیند. در شیوه های مناسب ایجاد اُنس با قرآن تأکید شده تا از شیوه های مختلف هنری استفاده و مورد توجه قرار گیرد. معمول ترین شیوه، پاسخ به پرسش های قرآنی است، امّا آیا منظور از انس با قرآن این است؟ چرا این شیوه در توجه به قرآن در زمانی خاص درخشید و سپس در کوتاه زمانی افول کرد و با وجود ده ها کتاب معما، سرگرمی و پرسش ها و پاسخ های قرآنی به حلّ معمای هدف ما از أنس کودکان و نوجوانان با قرآن نینجامید.؟

... آنک خداوند پیامبر را چنین کتابی فرو فرستاد، نوری که چراغ هایش را خاموشی نباشد، چراغی که روشنایی اش به خاموشی نگراید، اقیانوسی که کسی را به ژرفایش دسترسی نباشد، راهی که رهروش به گمراهی نرود، پرتوی که تابشش را تیرگی ای نیالاید، مرزگذاری که برهانش خمودی نگیرد، بنیادی که پایه هایش فرو نریزد، درمانی که از پی آمدهایش جای نگرانی نباشد، عزّتی که یاورانش شکست نپذیرند و حقی که یارانش تنها وا نمانند. آری قرآن معدن ایمان و گوهر ناب آن، سرچشمه ها و دریاهای دانش، بوستان ها و آبگیرهای عدالت، زیربنا و ساختار اسلام و وادی ها و دشت های گسترده ی حق است. قرآن آن دریایی است که هر چه از آبش ببرند، پایان نگیرد، چشمه ساری است که هر چه از آن برگیرند، فرو نخشکد، آبشخوری است که خیل واردان بر آن، از آن نکاهند. منزلگاهی است که مسافران، راهِ آن را گم نکنند، نشانه هایی است که رهروان با دیدن آن ها گمراه نشوند. جای جای راهش به سرعت گیرهایی مجهز باشد که رهروان را تجاوز از آن ها امکان پذیر نباشد. خداوند قرآن را برای عطش عالمان، زلال و گوارا، برای قلب های ژرف اندیش، بهاران خرّم، و برای حرکت صالحان راهی روشن مقرر داشته است. این کتاب دارویی است که دردی بر جای نمی نهد، نوری است که با هیچ ظلمتی همراه نباشد. ریسمانی است که دست آویزش اطمینان بخش است و دژی است که بلندایش تسخیرناپذیر است...»(نهج البلاغه، خطبه ی 189)