هفتمین امام

امام هفتم (ع)
نمی‌توانست بلند شود، از بس پیر بود. عصایش هم افتاده بود آن‌طرف‌تر. نمی‌دانست چه کند. موسی‌بن‌جعفر، امام هفتم (ع) وسط نماز خم شد عصا را به دستش داد. دوباره نمازش را ادامه داد. گفتم: وسط نماز، عصا را دادید دست پیرمرد؟ گفت: هرکس به پیری به خاطر موی سفیدش احترام بگذارد در قیامت از رحمت الهی برخوردار است. نمی‌دانست می‌شود روی شیشه سجده کرد یا نه؛ خواست نامه بنویسد از امام (ع) بپرسد. پیش خودش گفت: شیشه را از دل زمین بیرون می‌آورند، پس حتماً سجده کردن روی آن درست است. نامه نمی‌خواهد! ... نامه‌ای از امام (ع) برایش رسید. نوشته بودند: با خودت فکر کردی شیشه را از دل زمین بیرون می‌آورند؟ نه، شیشه را با دست می‌سازند. سجده کردن هم رویش درست نیست. برای آشنایی با امام هفتم (ع)، پیشنهاد می‌کنیم در ادامه با آنچه در متن آمده، همراه ما شوید.

امام صادق (ع) هنگام ولادت فرزندش در اَبْواء[1] فرمود: «خدا مرا فرزندی داد که بهترین آفریده اوست.»[2]

بر خلق این جهان
مولا و رهبری
ای هفتمین امام
موسی بن جعفری (ع)
از هر فرشته ای
حتی تو برتری
ای هفتمین امام
موسی بن جعفری (ع)
بر شیعیان خود
آقا تو سروری
ای هفتمین امام
موسی بن جعفری (ع)
بعد از تو آمده
خورشید دیگری
ای هفتمین امام
موسی بن جعفری (ع)